مطالب متفاوت‌‌‌‌‌‌‌تر "کودکان طلایی" را در  کانال تلگرام  و  کانال آپارات  دنبال کنید

ارتباط با جنین در دوران بارداری

ارتباط با جنین در دوران بارداری

ارتباط با جنین در دوران بارداری
رابطه عاطفی مادر با فرزند رابطه‌ای است که تأثیرات آن در سال‌های بعد از تولد نوزاد بیشتر مشاهده می‌شود و این رابطه می‌تواند منجر به نوعی آرامش در جنین شود، که جنین این آرامش را به دو طریق می‌تواند از مادر دریافت کند:
نخست: به طور مستقیم از طریق جفت. 
دوم: از 28 هفتگی حاملگی با تکامل سیستم عصبی.
معمولاً خانم‌ها پس از این‌که متوجه شدند که باردار هستند، تمامی فکر خود را در ارتباط برقرار کردن با فرزندشان، معطوف به روزها و هفته‌های بعد از تولد می‌کنند، در حالی که برای برقراری ارتباط بهتر با نوزاد، لازم است از همان دوران بارداری اقدام شود. مادران می‌توانند با یاد گرفتن رفتارهای دلبستگی مانند صحبت کردن، لمس، تمرکز و توجه به جنین، تعامل بهتر و مؤثرتری با او داشته باشند. چنین رفتارهایی باعث می‌شود که مادر ارتباط آرامش بخش و لذت‌بخش‌تری با جنین خود برقرار کند. این امر باعث شکل گرفتن تصورات مثبت درباره جنین و کاهش اضطراب مادر می‌شود همچنین سلامت مادر و جنین افزایش می‌یابد.

نکات مهمی که رعایت آن‌ها در پرورش یک جنین سالم و آرام لازم است، عبارت‌اند از: 
1 - پرهیز از برخوردهای تند و تنش‌زا؛ بیشتر مادران در طول بارداری در اثر مشاهده تغییرات فیزیکی سریع و نوسانات مزاجی، دچار تنش‌هایی می‌شوند. سرعت و نحوه برخورد مادر با این تنش‌ها کار مهمی است. به عقیده پژوهش‌گران در زمینه آگاهی جنینی، تنش‌های کوتاه و زودگذر، اثر پایا و ماندگار بر جنین ندارند. اما نگرانی‌های مداوم و برخوردهای تند در ماه‌های آخر بارداری تأثیرات نامطلوبی بر رفتار کودک می‌گذارند. 
2 – حرف‌زدن با کودک خود و زمزمه کردن شعر و سرود برای او؛ یکی از روش‌های مؤثر برای ایجاد پیوستگی بین والدین و کودک قبل از تولد، صحبت کردن با جنین است. این رفتار پدر و مادر، خاطرات خوبی از دوران قبل از تولد در جنین باقی می‌گذارد و پس از تولد، کودک این صدای آشنا را به یاد می‌آورد. کودکانی که در دوره جنینی با صدای محبت‌آمیز والدین آشنا شده‌اند، صدای آن‌ها را بهتر تشخیص می‌دهند و سرودهایی را که در این دوره از مادر و پدر شنیده‌اند، بهتر یاد می‌گیرند. 
پدر می‌تواند با لمس کردن برجستگی شکم مادر، عملاً کودک را نوازش کند و با او حرف بزند. این رسم دلپذیر، اگر هر شب قبل از خواب به صورت عادت و مرتب تکرار شود، پس از تولد نوزاد نیز ادامه پیدا می‌کند و باعث دلبستگی عمیق‌تر بین پدر و فرزند می‌شود. والدین می‌توانند برای آشنایی با روش‌های برقراری پیوند با کودک در دوره بارداری، از کتاب‌ها و مطالبی که در این زمینه نوشته شده، استفاده کنند. 
نوزاد حتی پیش از این‌که به دنیا بیاید می‌تواند چیزهایی یاد بگیرد. نوزاد در دوران جنینی و پیش از تولد نیز صداها را می‌شنود و از طریق آن‌ها چیزهایی را می‌آموزد. بنابراین بهتر است مادر، در روز، زمان‌هایی را به صحبت کردن با جنین بپردازد، برای او شعرهای اخلاقی، تربیتی و بهداشتی بخواند. ساعاتی از روز را نوار قرآن گوش دهد و یا خودش قرآن بخواند. 
زن باردار نباید در این دوران حرف‌های زشت بزند و یا در جاهایی که دیگران سخن ناشایست می‌زنند حضور پیدا کند. بلکه با صدای بسیار بلند، فریاد نکشد و در جاهایی که دعوا شده است و دیگران سر همدیگر فریاد می‌کشند، نماند. فیلم‌هایی که صحنه زد و خورد، دزدی، دروغ‌گویی، کارهای احمقانه دارند را کم‌تر تماشا کند و به جای آن فیلم‌های آموزنده، فیلم‌هایی در مورد طبیعت و... نگاه کند. 
در دوران بارداری همیشه فکر کند که کودک کوچکی همراه اوست و از همه رفتارها و شنیده‌هایش درس می‌گیرد. آن‌گاه با خود فکر کند که چه کارهایی باید انجام دهد؟ چه چیزهایی بشنود؟ و چه سخنانی بگوید؟ 
صحبت با نوزاد از مهم‌ترین کارهای والدین است که برای رشد او اهمیت حیاتی دارد و انجام هر چه زودتر آن نتایج بهتری به دنبال خواهد داشت.
زودترین زمانی که مادران می‌توانند با فرزندشان صحبت کنند از ماه ششم حاملگی است. در این رابطه پزشکان معتقدند: 
«جنین شش ماهه انسان قادر به تشخیص صدای انسان است. در واقع بلندترین و به‌یادماندنی‌ترین صدا برای جنین، صدای مادر است. این مطالعات نشان می‌دهد جنین قادر به تشخیص صدای مادر بوده و صدای مادر را به هر صدای دیگری ترجیح می‌دهد.»
بنابراین توانایی تشخیص صدا توسط نوزاد پس از تولد نیز ادامه پیدا کرده و قوی‌تر می‌شود به طوری که می‌توان چنین عنوان کرد که ارتباط کلامی با جنین از زندگی داخل رحمی شروع شده و در طول عمر ادامه پیدا می‌کند. قطعاً ارتباط کلامی مناسب در روزها، ماه‌ها و سال‌های اول زندگی کودکان، اثرات و نتایج مثبت و ماندگارتری روی توانایی‌ها و مهارت‌های کودک در سال‌های بعدی زندگی وی دارد.
به طور کلی گفته می‌شود تولدِ زیستی، زمانی است که نطفه جنین شکل می‌گیرد. بنابراین تعریف مسائلی چون گفت وگو کردن با جنین، قصه گفتن، سلام کردن، شرح و بیان اتفاقات روزمره زندگی، حتی دست نوازش کشیدن بر شکم مادر باردار تأثیرات بسزایی در شکل‌گیری شخصیت سالم فرد دارد. 
3- حفظ آرامش و دوری از ناراحتی و عصبانیت 
 مردان هم باید به همسر خود کمک کنند تا وی ناراحت نشود. آنان با همکاری کردن در این امر می‌توانند نقش مهمی در حفظ آرامش و سلامتی روان همسر خود داشته باشند. 
4- زن و شوهر هر روز، زمانی را به تفریح، سرگرمی، خنده و... اختصاص دهند. شادی و نشاط بر سلامت مادر و جنین تأثیر بسزایی دارد.
5- رابطه و رفت و آمد خود را با خویشاوندان، مخصوصاً پدر و مادر خود بیشتر کنند. این ارتباطات هم باعث افزایش تجربه زوج جوان می‌شود و هم به آرامش روانی آن‌ها در طی مسیر بارداری کمک می‌کند.
6- همیشه به یاد خداوند باشند، دعا کنند و نمازهای مستحبی بخوانند. خداوند کانون آرامش است و بهترین راه حفظ سلامتی روان، اتصال به منبع آرامش است. «الا بذکرالله تطمئن القلوب.»
7- بهتر است مادر بعضی روزها به طبیعت رفته و از هوای آن‌جا استفاده نماید. انسان تکه‌ای از طبیعت است و قرار گرفتن در آغوش طبیعت، بر آرامش روانی انسان می‌افزاید.
8- مادر بهتر است ساعاتی از روز را به فکر کردن، مطالعه، خواندن کتاب، خواندن قرآن و این قبیل کارها اختصاص دهد. 
9- در روز ساعتی را با همسر یا همسایگان در مورد مسائل اعتقادی، اخلاقی، علمی و... صحبت کند. این‌گونه صبحت کردن باعث تقویت فکری مادر می‌شود و افکار مزاحم را دور می‌سازد.
11- و در نهایت مادر بایستی به مقدار کافی استراحت کرده و خواب کافی داشته باشد. خواب و استراحت قوای از دست رفته مادر در دوران بارداری را بازمی‌گرداند و از خستگی‌های جسمی و روانی او می‌کاهد.

نظرات خود را با ما درمیان بگذارید

برای ارسال نظر باید عضو سایت باشید، اگر قبلا در سایت ثبت نام کرده اید اینجا را کلیک کنید.

captcha Refresh